Η Αλβανική καταγωγή του Σκεντέρμπεη

 

Η Αλβανική καταγωγή του Σκεντέρμπεη


Το 1458, ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας, ηγεμόνας της Σικελίας και της Νάπολης και σημαντικότερος σύμμαχος του Σκεντέρμπεη, πέθανε, αφήνοντας τον νόθο γιο του, Φερδινάνδο, στον θρόνο της Νάπολης. Ο Ρενέ ντ' Ανζού, δούκας του Ανζού, διεκδίκησε τον θρόνο. Η σύγκρουση μεταξύ των υποστηρικτών του Ρενέ και του Φερδινάνδου σύντομα ξέσπασε σε εμφύλιο πόλεμο. Ο Πάπας Κάλλιστος Γ΄, ισπανικής καταγωγής, δεν μπορούσε να κάνει πολλά για να καθησυχάσει τον Φερδινάνδο, γι' αυτό και στράφηκε στον Σκεντέρμπεη για βοήθεια. Έτσι ο Καστριώτης πήγε για βοήθεια.


ο Γεώργιος Καστριώτης (Σκεντέρμπεης) αναφέρεται στην αλβανική του καταγωγή σε επιστολή που έστειλε στον Τζοβάνι Αντόνιο, Πρίγκιπα του Τάραντα, το 1460.  Η επιστολή αυτή διασώζεται στο έργο του Πάπα Πίου Β΄, Commentarii rerum memorabilium quae temporibus suis contigerunt, συγκεκριμένα στο Βιβλίο VI. Σελίδες 303 καί 304

Στην επιστολή, ο Σκεντέρμπεης υπερασπίζεται την αλβανική τού καταγωγή και την αξία των Αλβανών, απαντώντας σε προσβλητικά σχόλια του Πρίγκιπα του Τάραντα. 

Ο Πρίγκιπας του Τάραντα, από την πλευρά του, αναφέρεται στους Αλβανούς ως "φυλή" και τους χαρακτηρίζει υποτιμητικά, αποκαλώντας τους "πρόβατα".  Ωστόσο, η χρήση του όρου "φυλή" υποδηλώνει την αναγνώριση των Αλβανών ως ξεχωριστής εθνοτικής ομάδας. Τοσο  ο ίδιος ο Σκεντέρμπεη όσο και ο Πρίγκιπας του Τάραντα αναγνωρίζουν την αλβανική ταυτότητα του Σκεντέρμπεη, με τον Σκεντέρμπεη να την υπερασπίζεται περήφανα και τον Πρίγκιπα να την υποτιμά.  Η επιστολή αποτελεί σημαντική ιστορική μαρτυρία για την αυτοαντίληψη του Σκεντέρμπεη και την αναγνώριση της αλβανικής τού ταυτότητας κατά τον 15ο αιώνα. 


Επιστολή τού  Τζοβάνι Αντόνιο στον  Καστριώτη & επιστολή Καστριώτη στον Τζοβάνι Αντόνιο, καί ξανά τού τελευταίου στον Καστριώτη

___



 Κι όμως έστρεψες το σπαθί σου εναντίον των Φράγκων, στους οποίους δικαίως ανήκει το Βασίλειο της Σικελίας.  Ίσως ήλπιζες ότι εδώ θα βρεις θηλυκούς Τούρκους, ή τούς ανίκανους Έλληνες για πόλεμο, που τόσο συνηθίζεις να τρέπεσαι σε φυγή πριν χτυπήσεις τις πλάτες τους.  Εδώ θα βρείτε μια διαφορετική ράτσα ανδρών.  Ανεξάρτητα από το πόσο τρόμο μπορεί να εμπνέει το πρόσωπο σας, κανένας από τους άντρες μου δεν θα φύγει ούτε θα γυρίσει από αυτό, όχι, οι στρατιώτες μου θα σας βασανίσουν, και το πλάγιο αίμα δεν θα τρέμει μπροστά στο αλβανικό αίμα.  Γνωρίζουμε τη φυλή σας, θεωρούμε τους Αλβανούς τίποτα περισσότερο από πρόβατα.  Είναι ντροπή να έχεις έναν λαό τόσο χαμηλά για εχθρό, και αν ήξερες καλύτερα δεν είχες μπει σε αυτή τη δοκιμασία αλλά μάλλον είχες μείνει στην πατρίδα σου.
https://archive.org/details/piisecvndipontif00pius/page/301/mode/1up?view=theater





Επιστολή Καστριώτη & επιστολή Τζοβάνι Αντόνιο στο Καστριώτη https://archive.org/details/piisecvndipontif00pius/page/304/mode/1up?view=theater
Επιστολή του Γεώργιο Καστριώτη στον Πρίγκιπα Τζιοβάνι του Ταραντα. Μετάφραση από το πρωτότυπο:


 "Επιπλέον, περιφρονείτε τον λαό μας, ισχυρίζεστε ότι οι Αλβανοί δεν είναι παρά πρόβατα, και σύμφωνα με τα έθιμα σας μας σκέφτεστε μόνο με προσβολές. Φαίνεται ότι δεν ξέρετε τίποτα για την προέλευση της φυλής μας. Οι πρεσβύτεροι μας ήταν οι Ηπειρώτες από όπου προήλθε ο ίδιος ο Πύρρος. Τάραντα και μεγάλο μέρος της Ιταλίας. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για τη δύναμή τους από ανθρώπους όπως οι Tarentines, ένα είδος υγρών ανδρών που γεννήθηκαν μόνο για να πιάσουν ψάρια. Και αφού ανακηρύσσετε την Αλβανία μέρος της Μακεδονίας, παραχωρείτε και τότε στους γέροντες μας ως ευγενείς που πήγαν μέχρι την Ινδία υπό τον Μέγα Αλέξανδρο, νικώντας όλους τους ανθρώπους που ήρθαν μπροστά τους με μεγάλη ευκολία. Από αυτούς τους ανθρώπους κατάγονται αυτοί που ονομάζετε πρόβατα. Αλλά η φύση των πραγμάτων δεν αλλάζει. Γιατί οι άντρες σου τρέχουν μακριά στα πρόσωπα των προβάτων;» 31 Οκτωβρίου 1460. Gjergj Kastrio Skanderbeg Λαμβάνεται από την επιστολή του Σκεντέρμπεη προς τον πρίγκιπα Τζιοβάνι του Τάραντα. Βιβλίο VI των Σχολίων του Πάπα Πίου του Β'., Σελίδα 304, σειρά:15 ____ 
Και πάλι σε απάντηση σε μια επιστολή του ο Τζοβάνι Αντόνιο, πρίγκιπα του Τάραντα στις 31 Οκτωβρίου 1460, στην αρχή της επιστολής απευθύνεται στον Σκεντέρμπεη με τα εξής λόγια: «Ο Τζοβάνι Αντόνιο πρίγκιπας του Τάραντα, στέλνει χαιρετισμούς στον Γεώργιο τον Αλβανό!» Και στη συνέχεια στην επιστολή, ο Αντόνιο απευθύνεται στον Σκεντέρμπεη με αυτά τα λόγια: «Το ιταλικό αίμα δεν φοβάται το αλβανικό πρόσωπο!». (nec faciam Albanam timebit Italicus sanguis!) και άλλες τέτοιες ύβρεις προς Αλβανούς.




https://books.google.gr/books?id=ldZlNX_-7o0C&pg=PA166&dq=Albanam%20timebit%20Italicus%20sanguis&hl=el&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjj2uK84OSMAxVzBtsEHRlXFccQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=Albanam%20timebit%20Italicus%20sanguis&f=false 


https://archive.org/details/piisecvndipontif00pius/page/303/mode/1up

--

Ακόμη και οι Βενετοί δεν αμφισβήτησαν ποτέ την αλβανική εθνικότητα του Σκεντέρμπεη. Το 1464, ένας Βενετός γερουσιαστής δήλωσε θυμωμένος για τον Σκεντέρμπεη, ότι «δεν τον εμπιστευόμαστε καθόλου, γιατί είναι Αλβανός, προδότης και επικίνδυνος» («nuy non si fidamo di luy per niente, perche è Albanese et è traditore et tristo!»).


Καί μερικές άλλες αναφορές:

Μια αναφορά του απεσταλμένου του Δούκα του Μιλάνου το 1454 αποκαλεί τον Σκεντέρμπεη «τον Χριστιανό Αλβανό» («quello Sanderbech...è christiano Albanexe»).

Ο Ιταλός ουμανιστής και ποιητής Antonio Bonfini Asculano (1427-1502) αποκαλεί τον Σκεντέρμπεη «Αλβανό πρίγκιπα» («Sandorbegum Albanensem Principem»).

Το 1464, ο Δούκας του Μιλάνου, Φραντσέσκο Σφόρτσα, έγραψε μια επιστολή στον Σκεντέρμπεη, στον οποίο απηύθυνε τα εξής λόγια: «Ο άριστος και ισχυρός άρχοντας, όπως τον αποκάλεσε τον Σκεντέρμπεη ο πολύ αγαπητός αδελφός μας, ο Αλβανός άρχοντας Γεώργιο Καστριότι». («Illustri et potenti Domino tanquam fratri nostro carissimo Domino Georgio Castriot aliter Scanderbeg albanesi»).

https://books.google.gr/books?id=27hBAAAAYAAJ&q=perche+%C3%A8+Albanese+et+%C3%A8+traditore+et+tristo&dq=perche+%C3%A8+Albanese+et+%C3%A8+traditore+et+tristo&hl=el&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwiwlbbX3LaNAxVCBNsEHfZnEkcQ6AF6BAgGEAM#perche%20%C3%A8%20Albanese%20et%20%C3%A8%20traditore%20et%20tristo

*Ο Μιχαήλ Κριτοβούλος (1410-1470), γνωστός και ως Κριτόβουλος ο Ιμβριώτης, ήταν ιστορικός, λόγιος και αξιωματούχος κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο. Στο τρίτο του βιβλίο «Ιστορία του Μωάμεθ του Πορθητή», όταν αναφέρεται στις οθωμανικές εκστρατείες στην Πελοπόννησο και την Ιλλυρία/Αλβανία, χαρακτηρίζει την αλβανική αντίσταση εναντίον των Οθωμανών ως ιλλυρική αντίσταση και αναφέρεται στους Αλβανούς ως Ιλλυριούς… Περιγράφοντας την καταστροφή που επέφεραν στην περιοχή τα οθωμανικά στρατεύματα λέει: «…και οι Ιλλυριοί πήραν τα παιδιά τους, τις συζύγους τους, τα ζώα τους και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να μεταφερθεί, στα ψηλά και μη προσβάσιμα ορεινά καταφύγια» και σε άλλο σημείο λέει: «…τότε, με μία ισχυρή φωνή, το ελαφρά οπλισμένο πεζικό, το βαριά οπλισμένο πεζικό και οι τουφεκιοφόροι επέδραμαν εναντίον των Ιλλυριών και κάνοντας τους να προσπαθούν να ξεφύγουν, τους κυνήγησαν με όλη τους τη δύναμη και τους ξεπέρασαν και τους σκότωσαν. Και κάποιους τους έπιασαν ζωντανούς. Αλλά κάποιοι από αυτούς, πιεζόμενοι από το βαριά οπλισμένο πεζικό, έριξαν τους εαυτούς τους από τα βάραθρα και τους γκρεμούς και σκοτώθηκαν…Ένας μεγάλος αριθμός Ιλλυριών έχασαν τη ζωή τους, άλλοι στη μάχη και άλλοι εκτελέστηκαν…»

Διευκρίνιση.

Το γεγονός ότι ορισμένα από τα αδέρφια του Σκεντέρμπέη είχαν σλαβικά ονόματα, αυτό δεν αποδεικνύει απαραίτητα ότι ήταν Σλάβος (όπως από την άλλη ισχυρίζονται οι Σέρβοι), αν και η μητέρα του φέρεται να ήταν από το Πόλλογκ των Σκοπίων (κοντά στο σημερινό Τέτοβο/Tetovë). 
Γύρω στο 1300 μ.Χ. ο Σέρβος Στέφανος Ντουσάν κατέλαβε όλη σχεδόν την Αλβανία (και όχι μόνο) εκτός από το Δυρράχιο και επέβαλλε στυγερά την κυριαρχία του. Εξέδωσε μάλιστα και νόμους (τους λεγόμενους «Ντουσάνοβα Ζακόνικ») όπου και δήλωνε ότι όλοι οι «αιρετικοί Χριστιανοί» (και εννοούσε όσους δεν είχαν ενταχθεί στη σερβική ορθόδοξη εκκλησία) θα έπρεπε να ενταχτούν στην Ορθόδοξη εκκλησία της Σερβίας, αλλιώς απειλούνταν με αυστηρή τιμωρία, ακόμα και με θάνατο. Ως αποτέλεσμα πολλοί υιοθέτησαν τότε σλάβικα ονόματα και επίθετα, χωρίς να είναι Σλάβοι στην πραγματικότητα (ακόμα και σήμερα έχουν επιβιώσει σλαβογενής λέξεις και επίθετα όπως ‘Μπογκντάνι’, ‘Βλάντι’ Μιλλοσι, κ.α).

Ο αδερφός του Σκεντέρμπέη ο Reposh Kastrioti ήταν μοναχός στο σερβικό μοναστήρι του Χιλανδαρίου (όπου και πέθανε στις 25 Ιουλίου του 1431). Σύμφωνα με σέρβικα και βουλγάρικα χρονικά της εποχής, ο πύργος του Αγίου Γεωργίου του μοναστηριού, αποκλήθηκε προς τιμήν του Ρέπος ως «Αρμπανάσκι Πίργκ» (δηλαδή στα σερβικά «αλβανικός πύργος»). Αν ο πατέρας της οικογένειας Καστριότι ήταν Σλάβος και όχι μόνο η μητέρα (η Βοϊσάβα), τότε γιατί αποκάλεσαν τον πύργο του μοναστηριού με αυτή την ονομασία;

*Πολλοί από τους Πρίγκηπες, τους στρατηγούς, τους στρατιώτες του Γεωργίου Καστριότι, εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία, είτε κατά την Ιταλική εκστρατεία του Σκεντερμπεη, όταν ο ίδιος ηγούμενος αλβανικού εκστρατευτικού σώματος, αποβιβάστηκε στην Βαρλέτα για να συνδράμει τον σύμμαχό του Φερδινάνδο Α' της Νεαπόλεως στον αγώνα του εναντίον των Ανζουίνων, είτε μετανάστευσαν εκεί μετά τον θάνατο του Σκεντέρμπεη και την διάλυση της Ομοσπονδίας του Αλεσσίου (Lezhë), όπως έκανε και η ίδια η οικογένεια των Καστριωτών, η οποία έχει ακόμα απογόνους στη Νάπολι... O Juan Pedro Aladro Castriota, απόγονος του οίκου των Καστριωτών, το 1914 διεκδήκισε ύστερα από δική του απαίτηση τον θρόνο του νεοσύστατου τότε Αλβανικού κράτους. 

Πρόκειται για ένα ιστορικό-θρησκευτικό χρονικό, γραμμένο τό (1688) , που περιγράφει τη δράση της Φραγκισκανικής Επαρχίας του Αγίου Αντωνίου, η οποία κάλυπτε περιοχές της σημερινής Αλβανίας, Μαυροβουνίου και μέρους της Βόρειας Μακεδονίας.
https://books.google.gr/books?id=uFR7an1GC7gC&pg=PA375&dq=Matthia,+e+Dibra&hl=el&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwiE4PajpOaMAxXDQvEDHW7vBcAQ6wF6BAgLEAU#v=onepage&q=Matthia%2C%20e%20Dibra&f=false
_____
 Μερικοί μπερδεύουν τήν Aemathia πού μνημονεύει ο Μπαρλέτη με την Ημαθία, έτσι απομονώνουν μια λέξη από τα συμφραζόμενα και την τοποθετούν σε άλλο πλαίσιο, όμως όπως φαίνεται σε αυτό το μεσαιωνικό έγγραφο γίνεται λόγο για την Περιοχή Mat(Matthia) στην κεντρική/βόρεια Αλβανία.
Αναφορές της περιοχής Mat/Matthia σε μεσαιωνικά έγγραφα

1. Anonymi Descriptio Europae Orientalis (1308)
Η περιοχή αναφέρεται ως "Mathia" σε αυτό το ανώνυμο λατινικό κείμενο του 1308, το οποίο περιγράφει την Ανατολική Ευρώπη.
2. Πράξη του Ροβέρτου, Βασιλιά της Νάπολης (1338)
Ο Τανουσίου Θοπία αναφέρεται ως "κόμης του Ματίου" (conte di Matia), επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη του Ματίου ως διοικητικής και γεωγραφικής ενότητας κατά τον Μεσαίωνα.
3. Breve memoria του Gjon Muzaka (1515)
Η περιοχή αναφέρεται ως "Matia" σε αυτό το έργο του Gjon Muzaka, το οποίο καταγράφει την ιστορία της οικογένειας Muzaka και των αλβανικών ευγενών.
4. Χάρτης του Mercator (1554)
Η περιοχή σημειώνεται ως "Machia" στον χάρτη του Gerardus Mercator, επιβεβαιώνοντας τη γεωγραφική της θέση και σημασία.
5. Relazione dell'Albania (1570)
Ανώνυμο έγγραφο που περιγράφει φυσικά χαρακτηριστικά της Αλβανίας, αναφέροντας την περιοχή ως "Mattia".
6. Historie of George Castriot του Jacques De Lavardin (1596)
Η περιοχή αναφέρεται ως "Emathia" σε αυτό το έργο που περιγράφει τη ζωή και τα κατορθώματα του Σκεντέρμπεη.
7. Αναφορά του Marino Bizzi (1610)
Ο Marino Bizzi, αρχιεπίσκοπος της Τιράντας, αναφέρει την περιοχή ως "Mathia" στην αναφορά του για την κατάσταση της Καθολικής Εκκλησίας στην Αλβανία.
8. Αναφορά του Mariano Bolizza (1614)
Ο Βενετός συγγραφέας Mariano Bolizza αναφέρει την περιοχή ως "Matthia" στην αναφορά του για την Αλβανία.
9. Επιστολή του Pjetër Budi (1621)
Ο Καθολικός επίσκοπος Pjetër Budi αναφέρει την περιοχή ως "Ematia" σε επιστολή του, επιβεβαιώνοντας τη χρήση του ονόματος.
10. Ημερολόγιο του Edward Lear (1848)
Ο Άγγλος συγγραφέας και ζωγράφος Edward Lear αναφέρει την περιοχή ως "Máthis" στο ημερολόγιό του από το ταξίδι του στην Αλβανία.

---

Αυτές οι αναφορές επιβεβαιώνουν ότι η περιοχή Mat (ή Matthia) ήταν αναγνωρισμένη και σημαντική κατά τον Μεσαίωνα, και οι αναφορές σε αυτήν δεν πρέπει να συγχέονται με την αρχαία Ημαθία της Μακεδονίας.
Mattia, Ematthia, Aemathia=Mat(σήμερα Αλβανία)και ποταμός ΜάθιςΟ Μπαρλέτη εδώ λέει ότι η πόλη τής Πετρέλε είναι πόλης της περιοχής Aemathia, μιλάει για τον ποταμό με τόν ίδιο όνομα επίσης , σελίδα 34

Το Πετρέλε στην Κρούγια . Αυτή η πόλη στην Αιμαθία βρίσκεται σε μια ψηλή βουνοκορφή, σάν τετράποδο κατοικίδιο,......., ο ποταμός Αίμαθος, που το διασχίζει, φαινόταν να προσθέτει εξίσου ομορφιά, οχυρώσεις και άνεση σε εκείνο το μέρος


*Στο βιβλίο του ο

Δήμιτσας

(από τη σελίδα 131 και μετά) ο Δημίτσας με επιτυχία απαντάει σε ορισμένες ψευδής αναφορές όσον αφορά τον Καστριότι και την καταγωγή του και συγκεκριμένα αναφέρεται στο χειρόγραφο του Ιωάννη Μουσακή (Gjon Muzaka) και στην χρήση αυτού του χειρογράφου από τον Γερμανό Hopf και λέει: «Ο Ιωάννης Μουσακής μετά την κατάκτηση της Αλβανίας από τους Τούρκους, 35 ετών περίπου κατέφυγε στην Νάπολη της Ιταλίας το έτος 1476, όπου ύστερα από την παρέλευση 34 ετών αφού διαδόθηκε η φήμη ότι επρόκειτο να γίνει σταυροφορία κατά των Τούρκων, αναπτερώθηκαν οι ελπίδες των Αλβανών της Νάπολης περί επανόδου τους στην πατρίδα και τότε επιθυμόντας (ο Μουζάκας) να εξασφαλίσει τα ηγεμονικά δικαιώματα της οικογένειας στους γιους και στους απογόνους του, έγραψε το 1510 την λεγόμενη ιστορία (για τον Καστριότι)…».

Έτσι λοιπόν ο Μουζάκας (τον οποίο ο Δημίτσας θεωρεί αμαθή και αγράμματο) παρουσίασε τον Καστριότι ως Σλαβικής φύσης, με σκοπιμότητα ώστε να μην επισκιασθούν τα δικαιώματα της οικογένειας Μουζάκα από αυτά της οικογένειας Καστριότι. Ο Δημίτσας λέει ότι το χειρόγραφο του Μουζάκα δεν είναι γραμμένο επιστημονικά, δεν είναι ιστορία και χρονογραφία αλλά είναι στηριγμένο σε μυθεύματα και διάφορες διαδόσεις και λέει ειρωνικά: «Πόσο μεγάλη αξία και ακρίβεια μπορούν να έχουν αυτά, εύκολα μπορεί να το αντιληφθεί κάποιος» (σελ. 131-132) ενώ στη συνέχεια μέμφεται και αντικρούει τον Παπαρρηγόπουλο ο οποίος είχε δώσει τόση σημασία στα χειρόγραφα του Μουζάκα (τον οποίο Μουζάκα κακώς θεωρούν κάποιοι ως ιστορικό όπως χαρακτηριστικά λέει).

Ο Δημίτσας λοιπόν με στοιχεία και αναφορές σε πηγές (βιβλια, έγγραφα, βιογραφίες, αναφορές κ.τλ.) ΚΟΝΙΟΡΤΟΠΟΙΕΙ τις σημερινές σοβινιστικές κατηγορίες και τα ψέματα των Ελλήνων (αλλά και των Σέρβων) εθνικιστών ότι οι Αλβανοί δεν είχαν εθνική συνείδηση, ότι οι Αλβανοί δεν πολέμησαν για την ελευθερία τους, ότι ο Καστριότι δεν ήταν Αλβανός κ.α.

Μαργαρίτης Δήμιτσας 1877


https://archive.org/details/bub_gb_0Sz2VYI0l1IC/page/100/mode/1up?view=theater...*Επίσης, ο ίδιος ο Σκεντέρμπεης, όταν ο Βράνκοβιτς τον σταμάτησε να πάει να βοηθήσει τον Ουνιάδη εναντίον των Οθωμανών, πήγε και έκαψε πολλά σερβικά χωριά μέχρι το Βελιγράδι.

...*Η μητέρα του Σκεντέρμπεη, Vojsava από τους Αλβανούς Muzakaj, 1550https://archive.org/details/bub_gb_SUZf2zxrTAEC/page/n54/mode/1up?q=Coi+de+Mufachia+ha+generato+Vo%C3%ACjpiuaΣύμφωνα με τον Αντρέα Άντζελο Κομνηνό, Ιταλό συγγραφέα του 1555, στη σελίδα 15 του βιβλίου του, η Βοϊσάβα ανήκε στην ευγενή αλβανική οικογένεια των Μουζάκα.Σελίδα 17

5 αιώνα μ.χ, σελ 287

*

*Το όνομα, γινότανε επίθετο για το γιό 

...

*Το όνομα "Γιεργ" στα αλβανικά για τον Καστριώτη από τον Φρανκ Βαρδή 1635Σελίδα 197

*Ο Μαρίν Μπαρλέτη δείχνει την Σινά της Ντίμπρα ως τόπος γέννησης τού Σκεντέρμπεη, όπου περνάει ο ποταμός Σέτα.

Sina, Dibra
Οι οικισμοί Setina e Sipërme και Setina e Poshtme μαρτυρούνται στο Οθωμανικό Ντεφτέρ του 1467 ως χωριά που ανήκουν στο τιμάριο του Karagöz στο βιλαέτι της Κάτω Ντίμπρα.  Και τα δύο χωριά είχαν συνολικά τρία νοικοκυριά αντίστοιχα και η ανθρωπολογία που καταγράφηκε απεικονίζει έναν συντριπτικά αλβανικό χαρακτήρα, αν και στον τελευταίο οικισμό μαρτυρείται ένα μόνο περιστατικό σλαβικοποίησης μέσω της χρήσης του επιθέματος -ovići.  Από Setina e Sipërme: Gjon Vlashi,  Gjon Niqifori και  Vlash Bilashi.  Από Setina e Poshtme: DIMITRI KASTRIOTI, Pal Pirovići και Kolë Prifti.<<Caka, Eduard (2019).  Αναλυτικό μητρώο για τις περιοχές της Δίβρας από το Οθωμανικό Ντεφτέρ 1467, Ινστιτούτο Ιστορίας.  σελ.  73.>>*Περίληψη του άρθρου για το Σίνα σήμερα:Το πηγάδι του Σκεντέρμπεη Το ποτάμι τού Καστριώτη Ο μύλος τού Καστριώτη Η θανα του Σκεντέρμπεη Η πεδιάδα τού Καστριώτη Ο βράχος του Σκεντέρμπεη Το χωριό Καστριώτη...κλπ,κλπ..!Αυτή η συναρμολόγηση πολυάριθμων τοπωνυμίων στην περιοχή τού χωριού Σινά στη Ντίμπρα όλα αυτά καί πολλά άλλα τέτοια τοπωνύμια.Τα χωριά Σίνα καί Καστριότ


Πρένγ Λλέση: η συζήτηση με τα γειτονικά κράτη περί τής καταγωγής τού Καστριώτη έχει κλείσει, παραμένει μόνο μία συζήτηση μεταξύ αλβανικών χωριών.
Το άρθρο αναλύει την παρουσία πολλών τοπωνυμίων στην περιοχή της Sina,Νότιας-Δίμπρα, που σχετίζονται με την οικογένεια Καστριώτη και τον τόπο καταγωγής του Σκεντέρμπεη.Αναφέρεται σε τοπωνύμια όπως τα Μαζρέκα (Mazreka e Epër και Mazreka e Poshtme), τον Κάτω Φράχτη (Gardhi i Poshtëm), τη Σίνα (Sinë), τη Τσιδνά (Çidhën), τον Καστριώτη (Kastriot), τους Κούκε (Kuke), το Ποτάμι του Καστριώτη (Përroi i Kastriotit) ο τάφος του Γιοβανι , η θανα του Καστριώτη, το πηγάδι του Σκεντέρμπεη, ο μύλος τού Καστριώτη,και άλλα. Επισημαίνεται ότι αυτά τα τοπωνύμια δημιουργούν ένα συνεκτικό τοπωνυμικό σύνολο που υποστηρίζει την ιστορική παρουσία της οικογένειας Καστριώτη στην περιοχή.Το άρθρο παραθέτει πληθώρα στοιχείων που συνδέουν την οικογένεια Καστριώτη και τον Σκεντέρμπεη με την περιοχή της Κάτω Δίβρας. Αυτά περιλαμβάνουν τοπωνύμια όπως “Kastriot”, “Përroi i Kastriotit”, παραδόσεις για την οικογένειά του, και ιστορικές μνείες περιοχών όπου έζησαν ή έδρασαν καί πού έμειναν χαραγμένα στην μνήμη του λαού από πού προήλθε ο Καστριώτης.
Δες το πλήρες άρθρο με όλα τα στοιχεία εδώrrugaearberit.com
Η εδώ:
*Γενεαλογία της οικογένειας Καστριώτη από τον Ντου Κανζέ το 1680 με βιογραφία του Κωνσταντίνου Α'.



*Η απόγονοι του Καστριώτη σήμερα από την Ιταλία στην Αλβανία .Με βάση πρόσφατες γενεαλογικές έρευνες και τεστ Y-DNA σε φερόμενο πατρογραμμικό απόγονο του Γεωργίου Καστριώτη (Σκεντέρμπεη), η ανδρική γραμμή του έχει προσδιοριστεί στην απλοομάδα E-V13. Συγκεκριμένα, η έρευνα δείχνει μια υποκλάδη (subclade) κάτω από την Z17107. 

Απλοομάδα: E-V13.
Υποκλάδη: Z17107.έκανε τεστ DNA στην εταιρεία 23andMe,το αποτέλεσμα του Y-DNA χρησιμοποιήθηκε για να τοποθετηθεί στο δέντρο.

Το New Orleans είναι απλώς η σημερινή τοποθεσία του tester.Ημερομηνία 18 Μαΐου 2020 .

Πλαίσιο: Η E-V13 είναι μια παλαιο-Βαλκανική απλοομάδα με υψηλή συχνότητα στην βόρεια Αλβανία και τη γύρω περιοχή. 
Αυτό το εύρημα ευθυγραμμίζεται με τις γενετικές μελέτες που εντοπίζουν τη συνέχεια των πληθυσμών της Εποχής του Σιδήρου στα Βαλκάνια (paleo-Balkan continuity). 

Δείκτες y-DNA τού απογόνου με το ίδιο επίθετο με το Καστριώτη από τούς Arbëresh στην Νάπολη τής Ιταλίας , πού φέρεται ως απόγονο τού Σκεντέρμπεη.
E-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z17107
18 Μαΐου 2020New Orleans, United States
Υπηρεσία: 23 and Me

Πού εμφανίζεται σήμερα
Άτομα με αυτή τη γραμμή έχουν βρεθεί σε:
Albania
Kosovo
Italy (κυρίως σε Arbëresh οικογένειες)
Η γενετική εικόνα
Το haplogroup E-V13 και αρκετοί υποκλάδοι του (συμπεριλαμβανομένου του Z17107 που συζητείται) εμφανίζονται αρκετά συχνά σε πληθυσμούς από:
Dibër
Mat
Mirdita
δηλαδή στην ίδια ευρύτερη περιοχή πού έχει καταγωγή ο Καστριώτης.(Ο Μαριν Μπαρλετη λέει χωριό Σινά, περιοχή Ντιμπρα.

Οι πιο κοντινοί Αλβανοί γενετικά στη γραμμή που αποδίδεται στους Καστριώτες είναι όσοι ανήκουν στο:

E-V13 → CTS9320 → Z17107

και αυτοί εμφανίζονται κυρίως σε πληθυσμούς της βόρειας Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου, που θεωρούνται ο γεωγραφικός πυρήνας αυτής της υποομάδας.

Τι σημαίνει αυτό
Αν ο Σκεντέρμπεης όντως ανήκε σε αυτόν τον κλάδο, πού  τα γεγονότα αυτό υποδεικνύουν ,δεν θα ήταν κάτι ασυνήθιστο για την περιοχή της Dibër.
Δηλαδή η γενετική υπόθεση δεν έρχεται σε αντίθεση με όσα γράφει ο Marin Barleti.
https://balkanacademia.com/2025/12/28/the-e-v13-hablogroup-of-albanians/#:~:text=Today%2C%20the%20E%2DV13%20haplogroup%20has%20the%20highest,percentage%20is%20found%20in%20Kosovo%2C%20Mal%C3%ABsi%2C%20Lab%C3%ABri%2C


Στο χωριό Çidhna, δίπλα στο χωριό Sinë έχει βρεθεί άτομο πού έχει το ίδιο y-DNA με αυτό του απόγονο τού Καστριώτη , αλλά καί στο χωριό Καστριότ πού είναι καί αυτό δίπλα με το χωριό Σινά.




Ο απογόνος τού  Γεωργίου Καστριώτη Σκεντέρμπεη με το επίθετο (Castriota Scanderbega) πού έχει διατήρηση τήν κληρονομιά όχι μόνο τής ονομασίας αλλά το ότι είναι οι απόγονοι τού ,που έχει καταγραφεί στο YFull έχει υποκλάση:
E‑V13 → Z1057 → CTS5856 → BY3880 → Z5017 → Z5016 → Y3762 → CTS6377 → CTS9320 → Z17107
Πρόκειται για σπάνιο subclade του E‑V13, που εμφανίζεται κυρίως στους Βαλκανικούς πληθυσμούς, και κυρίως στην Αλβανία  καί Κόσοβο /  ιδιαίτερα Σινά/Τζιδνα Δίβρη.
Το Z17107 είναι ακριβώς η υποκλάση που εμφανίζεται και στα samples από την περιοχή Çidhën / Sinë.
Το Y‑DNA στο Sinë (Çidhën) σύμφωνα με τη βάση Rrënjet project (rrenjet.com/e-z17107⁠�) υπάρχουν σημερινά άτομα από το χωριό Sinë που έχουν ίδιο Y‑DNA branch: Z17107, δηλαδή ίδια γραμμή με τον απογόνο του Kastrioti στην Ιταλία.
Αυτό σημαίνει ότι η πατρική γραμμή διατηρείται στην ίδια περιοχή εδώ και αιώνες.
Τι δείχνει ο συνδυασμός ιστορίας & γενετικής
Ο Barleti αναφέρει Siná / Sinë στη Κάτω Δίβρη ως περιοχή που συνδέεται με την οικογένεια Kastrioti.
Σήμερα, η ίδια περιοχή έχει άνδρες με το ίδιο Y‑DNA subclade Z17107.
Δηλαδή έχουμε ιστορική και γενετική ταύτιση: η γραμμή των Καστριωτών φαίνεται να επιβιώνει γεωγραφικά στο ίδιο χωριό.

Υπάρχει ισχυρή συσχέτιση: το Y‑DNA του απογόνου του Kastrioti ταιριάζει με αυτό που βρίσκεται σήμερα στο Sinë.
Μαζί με το ιστορικό κείμενο του Barleti, έχουμε ισχυρή ένδειξη ότι η Κάτω Δίβρη / Sinë είναι η ιστορική περιοχή των Καστριωτών. Οι κάτοικοι τής περιοχής Σινά καί Τζιδεν καί Καστριώτ πού απέχουν λιγότερο από 5 χιλιόμετρα μεταξύ τους είναι γνωστό ως Αλβανοί.

--

Τα στοιχεία που συγκλίνουν


1-Ιστορική πηγή (15ος–16ος αι.)

Ο Marin Barleti στο έργο του αναφέρει το τοπωνύμιο Siná στην περιοχή της
Dibër.
2- Οθωμανική απογραφή (1467)
Σε οθωμανικό defter εμφανίζεται στο χωριό
Sinë
οικογένεια με το επώνυμο Kastrioti, συγκεκριμένα ένας Δημήτρης Καστριώτης.
3-Σύγχρονη γενετική
Στην ίδια περιοχή υπάρχουν άνδρες με Y-DNA υποκλάση E-Z17107, που έχει αποδοθεί και σε απόγονο του
Gjergj Kastrioti Skanderbeg.

Όταν τρεις διαφορετικοί τύποι δεδομένων συμπίπτουν:
1-ιστορικό κείμενο
2-φορολογική απογραφή του 15ου αιώνα
3-σύγχρονη γενετική παρουσία

τότε έχουμε πολύ ισχυρή ιστορική ένδειξη ότι η πατρική γραμμή των Καστριωτών είχε ρίζες στην περιοχή Sinë / Çidhën της Δίβρης καί συνδέεται με τούς σημερινούς Αλβανούς εκεί.

*Η Ένωση της Λέζας, μεταξύ 1448 και 1468 στους Αλβανο-Οθωμανικούς πολέμους με αρχηγό τον Σκεντέρμπεη


/

*Η παλαιότερη αναφορά σε Αλβανούς στην Ήπειρο προέρχεται από ένα βενετσιάνικο έγγραφο του 1210, το οποίο αναφέρει ότι «η ηπειρωτική χώρα απέναντι από το νησί της Κέρκυρας κατοικείται από Αλβανούς».


*Η Νέα Ήπειρο, η αλλιώς Ιλλυρική Ελλάδα (GreciaEpirus nova 284 μ.χ Η περιοχή αυτή προστέθηκε στην Ήπειρο με την ονομασία NOVAE EPIRUS για διοικητική ευκολία από τούς Ρωμαίους με κέντρο το Δυρράχιο, αλλά δεν ήταν ιστορικά Ήπειρος στην προρωμαϊκή περίοδο όπως ήταν η κλασική Ήπειρος η αλλιώς Παλιά Ήπειρο.


Διοκλετιανος  - Diocletian (r. 284–305) Ρωμαίος αυτοκράτορας ένταξε καί την βόρεια Αλβανία στην νέα ήπειρο με κέντρο το  δυρράχιο


Epirus Nova was an Illyrian land σελ 143


Epirus Nova = Νέα Ήπειρος
Πρόκειται για επίσημη ονομασία ρωμαϊκής επαρχίας που δημιουργήθηκε τον 4ο αι. μ.Χ. στη δυτική Βαλκανική.Δεν έχει σχέση με την παλιά Ήπειρο, γιατί η νέα Ήπειρο είναι ρωμαϊκή δημιουργία, Ίσος αυτός ο διοικητικός διαχωρισμός τών Ρωμαίων έπαιξε αργότερα ρόλο το πώς έβλεπαν την περιοχή καί την γλώσσα αργότερα το μεσαίωνα, και αυτό ιδιαίτερα φαίνεται στο λεξικό τού Φρανγ Μπαρδι 

Ο Δαμάσκιος υπήρξε μαθητής και διάδοχος του Ισιδώρου(480 μ.χ) στην ίδια θέση.
Μετά τον Ισίδωρο, ο Δαμάσκιος ανέλαβε τη σχολή και συνέχισε το έργο του ως ο τελευταίος σχολάρχης της πλατωνικής Ακαδημίας πριν το κλείσιμο της από τον Ιουστινιανό το 529 μ.Χ.
Η πληροφορία προφανώς προέρχεται από τον Ισίδωρο

«Ο Ισίδωρος και ο Μαρκελλίνος ήταν σύγχρονοι χρονολογικά της ίδιας εποχής.» 
Ο Μαρκελλίνος... εξουσίαζε μεν τους Δαλμάτες που κατοικούσαν στην Ήπειρο των Ιλλυριών





Η νέα Ήπειρος, η Η Ιλλυρική Ελλάδα, είναι η νότια Ιλλυρία πού για διοικητικούς λόγους προστέθηκε στην Nova EPIRUS 

Το 1635 στη Ρώμη εξέδωσε το Dictionarum latino-epiroticum (Λεξικό Λατινο-Αλβανικό) για να βοηθήσει τους Αλβανούς που ζούσαν στη Ρώμη (Ιταλία) και δεν γνώριζαν λατινικά.

Albania = Arbeni

Epirus = Arbeni



Frang Bardhi (1606-1643) ήταν Αλβανός εκκλησιαστικός προκαθήμενος και συγγραφέας που ξεχωρίζει μεταξύ των πρώιμων συγγραφέων της αλβανικής λογοτεχνίας.

Οι αριθμοί από το ένα έως τα δέκα στα ηπειρωτικά (αλβανικά) λεξικό του Φρανκ Βαρδή 

Η αυτόαντίληψη αυτού τού ανθρώπου(Frang Bardhi) πού ήταν από την βόρεια Αλβανία ήταν ότι τα αλβανικά και τα ηπειρωτικά είναι η ίδια γλώσσα.
Αυτό έγινε ός επίπτωση στην αντίληψη λόγο τής διοικητικής διαίρεσης στη νέα ήπειρο των περιοχών της σημερινής Αλβανίας στο 3ο αιώνα μ.χ από τούς Ρωμαίους.
Μετά από 13 αιώνες είναι απολύτως λογικό να τα σκεφτόταν έτσι.

κεφάλαιο δεύτερο σελίδα 16 

{ Οι Ηπειρώτες που λέγονται Αλβανοί }

Καί στη συνέχεια στην σελίδα 17 ο Μπαρλετη λέει;
"και από αυτούς προέκυψαν οι Αλβανοί, από τους οποίους ένα μέρος σήμερα ζουν στην Πελοπόννησο, καί άλλοι σε τμήμα τής Μακεδονίας/ Αλβανίας/& Ηπείρου  και ο πρίγκιπας τούς είναι ο Γεώργιος Σκεντέρμπεης"

Ο Βιογράφος του Σκεντέρμπεη: Ο Μαριν Μπαρλέτι έγραψε το έργο "Historia de vita et gestis Scanderbegi, Epirotarum Principis" (Ιστορία της ζωής και των πράξεων του Σκεντέρμπεη, Ηγεμόνα των Ηπειρωτών), το οποίο δημοσιεύτηκε στη Ρώμη στις αρχές του 16ου αιώνα (περίπου 1508-1510).


*Είναι η «Formula e Pagëzimit» (Φόρμουλα του Βαπτίσματος), το αρχαιότερο γνωστό κείμενο γραμμένο στην αλβανική γλώσσα.
Χρονολογία: 8 Νοεμβρίου 1462

“Unte paghesont premnit Atit et birit et sperit senit”
(= «Σε βαπτίζω στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος»)


*Η ελληνική ήταν η επίσημη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.(Βυζαντίου)


Οι πληθυσμοί των Βαλκανίων, ακόμη και μη ελληνόφωνοι (π.χ. Σλάβοι, Αλβανοί, Βλάχοι), χρησιμοποιούσαν ελληνικά για διοικητικά, νομικά και εκκλησιαστικά έγγραφα., πχ Χρυσόβουλο του Σέρβου Στεφάνου Δουσάν (14ος αι.) που σώζεται και στα ελληνικά.

Η εικόνα είναι από δημοσίευση του Actes de Docheiariou (πρακτικά της Μονής Δοχειαρίου), και παρουσιάζει πρωτότυπο ελληνικό έγγραφο από τον Στέφανο Δουσάν (14ος αιώνια) Η σελίδα προέρχεται από διπλωματικό κώδικα – τον τόμο: Actes de Docheiariou, éd. J. Lefort et al., Archives de l’Athos, vol. VI.

> ΣΤΕΦΑΝΟΣ ἘΝ ΧΡΙΣΤῷ Τῷ ΘΕῷ ΠΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΣΕΡΒΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΑΝΙΑΣ



Επίσης Βουλγάρικο κρατικό Συμβούλιο το 1350 και τα Συμβούλια της Κωνσταντινούπολης το 1341, 1347 και 1351 τα όποια αναφέρει ο Σολόβιεφ στο έργο Νομοθεσία του Στέφαν Δούσαν τσαρου Σερβών και Ελλήνων, Βελιγράδι, το 1928, σελ. 16, 

Οι περισσότεροι λόγιοι και ιεράρχες μιλούσαν και έγραφαν στα ελληνικά στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Το Βυζάντιο είχε επίσημη γλώσσα τήν ελληνική γλώσσα.Από τον 7ο αιώνα και μετά, η ελληνική αντικατέστησε τη λατινική ως επίσημη γλώσσα της διοίκησης, της εκκλησίας και της γραπτής επικοινωνίας.


Οι Τριβαλλοί ήταν μια αρχαία φυλή, της οποίας η κυριαρχία εκτεινόταν στις πεδιάδες της σημερινής νότιας Σερβίας, αλλά κάποιοι ιστορική στο μεσαίωνα με αυτόν τον όρο αποκαλούν τούς Σέρβους, αλλά άλλο όι αρχαίοι Τριβσλλοί άλλο οι Σέρβοι,κάνεις δεν ξέρει τι εννοούσε ο Marin Barleti όταν έγραφε ότι η μητέρα τού Καστριώτη ήταν Tribal.


Επίσης υπήρχε καί τό φαινόμενο πού με λίγα λόγια το λέμε «εκκλησιαστικός εκσλαβισμός ονομάτων» από την επιρροή των Σλάβων Βασιλέων , βουλγάρων και σέρβων .


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αρχαίο DNA καί Αρχαία Γλώσσα

Οι Αλβανοί έχουν γενετική καταγωγή από τούς Ιλλυριούς